Mrt 11

Het was nog vroeg in de ochtend, 7 uur, Kim en ik sprongen de tuk-tuk in. Kim Seng, onze Cambodjaanse tuk-tuk rijder, startte zijn motorbike en reed langzaam de stoffige weg op. De rit naar het prachtige gebied van Angkor Wat verliep als volgt: overal scheurde motorbikes langs en om ons heen. Af en toe werd er wat getoeterd in de trant van: “ik kom er aan, dus pas op.”, en door alle drukte op de weg en het vele zand kon ik een niesbui zo af en toe niet onderdrukken. :D
De ochtenden zijn eigenlijk het lekkerste, wanneer de zon nog niet ver boven de horizon is zal het zo’n 20 graden zijn. Staat de klok echter op half 9, zoiets, dan is het alweer goed warm. Geen wonder dat de vele tuk-tuk rijders in Cambodja in de middag op hun bankje liggen te slapen. Kim Seng bracht had ons zondag al rond gereden in het enorm grote gebied ten noorden van Siem Riep. Over een gebied van vele 10 tallen kilometers verspreid liggen overal prachtige tempels. Sommige in goede conditie, andere opgeslokt door de jungle, wat trouwens ook een geweldig gezicht is om te bekijken. Je hebt misschien wel het filmpje ge zien

dat in m’n vorige berichtje stond, dan heb je al een beetje een indruk gekregen. ;)
Twee dagen lang liep ik samen met m’n lieve zus rond tussen eeuwenoude tempels. De ene nog groter en mooier vormgegeven dan de ander!

Read the rest of this entry »

Sep 28
Yogja & de tempels
icon1 Sven | icon2 Indonesië | icon4 09 28th, 2008| icon311 Comments »
Een rit van zo’n 6 uur, met 4 verschillende bussen bracht met naar Yogjakarta. Na het verlies van m’n mobiel was ik blij dat ik in Wonosobo in een 5 sterren homestay had geslapen. Nu verruilde ik de rust van het Dieng plateau voor het drukke leven van de grote stad. Gelukkig had ik gehoord dat Yogja, zoals iedereen het noemt, een relaxed atmosfeer heeft. Geen enorme drukte zoals in Jakarta, stank overlast en armoede. Via de grote busterminal van Yogja nam ik bus nummer 4 naar het station. Mijn Lonely Planet had me verteld dat dit de goedkoopste manier was om naar het gebied te komen waar alle guesthouses zitten. Ik liet me geen taxi, scooter of tuktuk aansmeren door de vele mannetjes die rond de busterminal hingen. In een half uur stond ik langs het spoor. Checkte het kaartje in de Lonely Planet en liep de goede richting op.
 
Vanaf de drukke JL Malieboro straat liep ik de rust in van de straatjes waar ik de guesthouses zou moeten vinden. Ik kwam terecht in Dewi Guesthouse, het eerste de beste guesthouse dat ik zag

in de nauwe straatjes van dit gebied. Ik kreeg de laatste kamer, die mooi ingericht was, met een bed dat een heerlijk matras heeft. Altijd belangrijk voor de goede nachtrust. Ik nam een koude douche, warme douche kan je hier niet nemen, want er is geen warmwater. Ik pakte wat droge kleding, want het andere was nat van het zweet. Om even bij te komen ging ik op het bankje zitten dat voor m’n kamer stond. Het was heerlijk rustig, want de drukte van de grote straat hoorde je hier niet. Midden in de grote stad, maar toch alle rust. Top hoor!