Jul 21

Na een paar dagen chillen bij Lake Toba. Zijn we nu aan gekomen in Berestagi. In de omgeving zijn er ov

eral boerderijtjes. Er wordt van alles verbouwd. De omgeving bestaat uit vulkanen die honderden jaren geleden ervoor zorgde dat het goed vruchtbaar is geworden.

Hier in Berestagi is het niet zo heet, dus heerlijk om rond te lopen over de markt. Echt zo’n typische Aziatische markt, waarbij je met

je schoenen door de natte zwarte drek loopt. Een smuige combinatie afval van resten groenten en fruit, doden vissen koppen, plastic zakjes, sigaretten peuken en weet ik wel al niet meer. We liepen door de nauwe straatjes gevuld met trotse marktkraamhouders. Er werd van alles verkocht, van schoolspullen tot levende kippen en vissen. Fida geloofde haar ogen niet toen er een tandloze oudere vrouw uit een ijzeren kooi een kip uitzocht. Deze werd vervolgens achter in de donkere kraam met soepele handbewegingen van een stoere Indo ter plekke van z’n kop ontdaan. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

We zouden vandaag eigenlijk Gunug Sybajak beklimmen, maar het had de hele nacht keihard geregend en Fida had last van haar teen met lopen, dus besloten we maar een chill dagje te houden. Goede keuze want toen we wakker werden was het goed bewolkt en alles was doordrenkt met vochtig regenwater.

Morgen gaan we naar Bukit Lawang. Daar kunnen we de Urang Oetang zien en een trekking doen. We zullen daar verblijven in een van de guesthouses

in de jungle aan een verkoelende rivier.

We zijn benieuwd!
Het is nog effe kijken hoe we daar gaan komen We kunnen op verschillende manieren. Er is weinig touristisch verkeer, dus we hebben nog geen mini-bus kunnen charteren zoals vanaf Lake Toba naar hier. We zien het vanavond en anders morgenochtend wel.

Maandag vliegen we naar Bada Atjeh vanaf Medan. Dan gaan we naar Pulau Weh, daar gaan we 10 duiken doen en slapen we in een nieuw guesthouse.  We hebben prachtige verhalen gehoord over het duiken, daar kijken we echt naar uit..

Hoe is het in Nederland?

Ohja, als jullie willen bellen of smsen dan kan dat naar: 081 377 4117 33
Als je ons wil bellen moet je op internet even kijken welk nummer ervoor moet. Volgens mij is het +62.
En dan moet je de 0 weg laten van het mobiele nummer.

Nu gaan we weer effe een angkot aanhouden, een van de kleine groene roestige busjes die de hele dag heen en weer rijden langs ons guesthouse.

Selemat Malam! (goedeavond!)

Jan 17

Afgelopen dinsdag werd ik wakker in m’n dorm zonder raam. Het was uiteraard goed donker en ik had geen idee hoe laat het was. Ik tastte naar m’n mobiel die rechts ergens van me op de grond lag. Oh, het is al 8 uur in de ochtend! Ik bleef nog een half uurtje liggen woelen en trok toen m’n kleding aan. Eerst maar eens even ontbijten, dat was toch inclusief. Witbrood getoast met boter en pindakaas, kopje thee erbij, dat bracht me redelijk op gang. Wanneer ergens het ontbijt inclusief is in Maleisie dan weet je dat je zoiets kan verwachten. ;)

De wolken die dicht tegen elkaar geplakt een grijze deken vormde over Kota Kinabalu voorspelde niet veel goeds. Het zelfde weer beeld als gisteren… In m’n Lonely Planet stond dat er in deze tijd van het jaar alleen in de namiddag een grote bui kan vallen en dat het verder prima weer is. Januari blijkt dus een regenmaand te zijn. Gisteravond was ik naar de film Ip Man geweest, een Chineze film over het ontstaan van Kong Fu.

De film gaf een goed beeld van het leven in China net voor de oorlog en het ontstaan van martial arts.
Vandaag bleef ik lekker binnen, het regende toch, ik schreef m’n dagboek vol over de 3 weken samen met Fida. Verder maakte ik plannen voor wat ik in Borneo wil gaan doen.


Eerste stop, Mount Kinabalu! :)
Read the rest of this entry »

Nov 12

Met een vlotte beweging van m’n wijsvinger zette ik de versnelling een tandje lager.

Ik klom de heuvel op met een aantal stevige trappen. Boven gekomen keek ik uit over honderden rubberbomen.

Vlug schakelde ik weer een paar tandjes hoger, zodat ik met een grote snelheid tussen de bomen door schoot. :o Ik concentreerde me op de weg en volgde Alias, m’n gids. Alias leidde me vandaag door de plantages rondom Melaka. Deze rustige en vriendelijke man kon me van alles vertellen over de verschillende plantages en de vele soorten vruchten die er aan de bomen groeien. Toen we tegelijk beneden aan de heuvel kwamen knepen we in onze remmen, het was tijd voor een slokje water. De temperatuur was vandaag door de sluier bewolking niet zo hoog, maar toch gutste het water over m’n rug, armen en voorhoofd. Terwijl ik een paar flinke slokken nam vertelde Alias over de rubberbomen. Om de dag is er iemand die met een neerwaarste beweging een gleuf trekt uit de bast, vervolgens stroomt er een klein mooi wit laagje rubber naar beneden en valt in een bakje dat aan de boom hangt. Zo verzamelen ze van de honderden bomen enorme hoeveelheden rubber. Hiervan wordt van alles gemaakt, condooms, banden, elestiekjes noem maar op.
We fietsten weer verder en reden al snel door een andere plantage. Oliepalmbomen. Van de vruchten die hier aan groeien wordt biobrandstof gemaakt, maar ook olie, wat ze dan weer kunnen gebruiken voor plastic zakjes.

Het was een prachtige ochtend, ik vond het heerlijk om lekker door het landschap te fietsen. Het was zeker interessant! M’n allerliefste zus heeft deze fietstocht ook gedaan, 21 mei 2006, ze had me verteld dat het de moeite waard was, nou ze had helemaal gelijk! :)
Read the rest of this entry »