Sep 9
Ik ben veilig in Jakarta aangekomen.

Op het mooie vliegveld van Soekarno nam ik een veilige BlueBird taxi naar m’n Yannie Guesthouse.

Daar kwam ik na een 3/4 uur rijden aan. Ik moest de chauffeur nog wel effe de tol voorschieten en de weg wijzen, maar het ging soepel. Het guesthouse is prima. Schoon, alles wat ik nodig heb. Alleen…amper andere backpackers. Eigenlijk niemand… Wel een paar gasten uit Sumatra. Dus nog geen reismaatjes.

Om een jetlag te voorkomen nam ik een koude douche, kleedde me om en ging op zoek naar een vertrouwbare plek om te eten in de buurt. Aan Yannie vroeg ik waar ik heen kon. Ja hier in de straat is overal goed en internet zit hier om de hoek. Oké, dat moet goed komen dacht ik. Dus ik loop ‘t guesthouse uit het donker in.
Mijn eerste indruk van Jakarta, overal mensen, overal rijden auto’s, busjes, scooters, tuktuks en je hoort overal getoeter. Ik liep een donkere zijstraat in, waarvan Yannie zei dat het veilig was en dat er internet is. Er liepen wat kinderen op bloote voeten in het rond en wat stelletjes, dus moest wel goed zijn. Ik vond het toch wel eng zo in m’n eentje en de enige blanke. Ik werd dan ook vreemd aangekeken door de vele mensen uit ‘t donkere straatje. Ik glimlachtte m’n tanden bloot en knikte vriendelijk. Na een stukje lopen geen internet… Ik liep het blok rond, maar geen internet gevonden. Dus dan maar ergens wat eten. Langs de weg zijn er overal stalletjes waar mensen achter doeken zitten om wat te eten. Terwijl het verkeer langs scheurt zitten ze daar op hun rijst en pittige stukken vlees te kouwen.

Ik moet er nog even niet aan denken en loop een netjes goed verlicht restaurant in. Vanuit griekenland weet ik nog altijd dat je daar goed kan eten, als d’r maar veel tl-balken zijn.
Voor 43.000 rupies at ik d’r m’n buikje vol. Ik mocht in de keuken aanwijzen wat ik wilde hebben. Kip, rijst, beef en wat groente met ERG pittige sauce. Ik wilde ook wel een biertje, maar dat hadden ze niet.

Ik werd door de vele Indonesiers vaak aangekeken, maar ik at lekker door en genoot van m’n Fanta Orange, dat geen Fanta Orange, maar een of ander iets was. Ik schreef m’n eerste verhaal in m’n reisdagboek en las nog even jullie leuke verhaaltjes!
Terug in het guesthouse keek ik nog even wat tv, en sprak wat met Yannie. Om half 11 gingen m’n ogen dicht, dus dook ik m’n bedje in.
Sep 8
Singapore
icon1 Sven | icon2 Indonesië | icon4 09 8th, 2008| icon35 Comments »

Zo, daar sta ik dan, niet op Jakarta Airport, maar op het vliegveld van Singapore. Toen ik in Frankfurt over stapte op m’n vlucht naar het verre oosten,

bleek dat we nog een tussen stop maakten hier in Singapore. Over een half uur mag ik weer op de zelfde stoel plaats nemen waar ik al 11.25 uur gezeten heb!

SJonge jonge, en het was best krap!

Heb net 20 rondjes door de wachtruimte gelopen, en werd vreemd aangekeken door sommige mensen. Sja ga jij eens 11.25 uur opgevouwen in een vliegtuig zitten.

Alles verloopt tot nu toe wel volgens plan. De vlucht van Amsterdam naar Frankfurt had wat vertraging, maar ik had genoeg tijd voor m’n overstap. Frankfurt is een MEGA groot vliegveld. Ik moest naar gate C16, was gewoon een half uur lopen. Daar aangekomen heb ik nog effe de Telegraaf zitten lezen.

Om kwart voor 11 vlogen we toen weg, en nu ben ik dus in Singapore. 17.00 plaatselijke tijd. Bij jullie is dat 6 uur vroeger.

IK zal helaas in het donker aankomen in Jakarta, wat het allemaal nog al spannend zal maken. Ik weet wel waar ik heen moet, dus ik pak lekker een taxi en hoop in een relaxed guesthouse terecht te komen. Ik zal 3 nachten in Jakarta blijven om even bij te komen en te wennen. Ik hoop dat ik geen jetlag krijg, want op het moment ben ik aardig in de war. Ik heb in het vliegtuig super veel liggen slapen en m’n ritme is dus al aardig in de war.

Oke lieverds, tot zo ver m’n eerste berichtje uit het verre oosten. Hier in Singapore is het trouwens helemaal bewolkt, dus ik hoop dat het verder op in Jakarta beter is. :-)

Tot de volgende keer