Aug 7
Good food in Penang
icon1 admin | icon2 maleisie | icon4 08 7th, 2010| icon36 Comments »

Na onze avonturen in het mooie Sumatra zijn we nu weer veilig aangekomen in Maleisië, Penang. 2 jaar geleden ben ik hier

ook geweest, maar omdat ik toen nogal ziekkig was leek het me een goed idee om nog een keer te gaan.

Penang is een groot eiland.

Er zijn goede wegen, zelfs snelwegen. Er zijn uitstekende busverbindingen en er is veel informatie voor touristen. Je kunt hier van alles eten, Indiaas, Chinees, Arabisch, Maleisisch. Het is echt een groot verschil, Maleisië en Sumatra.We zijn hier naar toe gekomen voor Georgetown. Een historische plek, onderdeel van de UNESCO werelderfgoed. Maar ook voor het Indiaase eten, dat we zo overheerlijk vinden! Naan, roti, tandoori chicken, chapati, noem het maar op en het is lekker.
Read the rest of this entry »

Mrt 22

“Dalat is zo’n 6 uur rijden van Ho Chi Minh City”, werd gezegd bij het busstation. Nu weet ik onder tussen wel dat dat in Vietnam betekend dat je er 2 uur bij opteld. Gisteren kwam ik hier dan ook aan om 5 uur. De zon stond al laag en het was niet zo bloed heet. Dalat ligt in de hooglanden van Vietnam, op zo’n 1300 meter hoogte. Vooral in de avond is het heerlijk koel en in de kamer is geen airco meer nodig. Samen met Matteo, een aardige Italiaan uit Milaan die ik in de bus had leren kennen, liepen we wat hotels af op zoek naar een mooi plekje. Uiteindelijk hadden we voor 100.000 dong (4,50 euro) een eigen kamer. Een aardige Vietnameese vrouw die geen Engels sprak hielp ons. Met veel gebaren taal maakte we haar duidelijk dat we ieder een eigen kamer wilde hebben en dat ik niet op de 5e etage wilde maar de 2e! Alles voor elkaar.
Samen met Matteo liepen we de stad een beetje door. Weer veel motorbikes!! We aten lekker tradioneel Vietnamees bij een stalletje; Pho. Noodle soep met allerlei kruiden en groentes. Erg lekker.
Read the rest of this entry »

Dec 1
Cameron Highlands
icon1 Sven | icon2 maleisie | icon4 12 1st, 2008| icon35 Comments »

Het was heerlijk om de afgelopen dagen door te brengen in de Higlands van Maleisie.

Gelegen op zo’n 700 meter en nog hoger was het weer er heerlijk fris. Dit is totaal tegen over gesteld aan het warme vochtige klimaat van de rest van het land. Ik besloot dan ook na m’n bezoek aan Taman Negara hier een aantal dagen te verblijven. Ik vond het wel lekker om weer eens m’n fleecejack aan te moeten doen ’s avonds en een lange broek. :D
Ik kwam terecht in Fathers Guesthouse. Een goed opgezet en onderhouden hostel. De dorm-kamer bleken oude leger barraken te zijn, wat een goed gevoel gaf.

Er was een restaurant, grote tv-kamer met lekkere banken en genoeg tafels en stoelen om gezellig bij te kletsen met andere backpackers.
De Highlands zijn bekend om de vele theeplantages, maar daarnaast wordt er ook veel groente en fruit verbouwd. Er zijn allerlei verschillende activiteiten te doen, maar je kan ook veel wandelingen doen op jezelf. Ik had het wel naar m’n zin in dit hostel en ontmoette weer allemaal nieuwe gezellige mensen. :)
Read the rest of this entry »

Nov 22
Tioman Island
icon1 Sven | icon2 maleisie | icon4 11 22nd, 2008| icon39 Comments »
Langzaam doe ik m’n ogen open, het is nog goed donker in de kamer. Zal het nog midden in de nacht zijn? Dan kan ik nog effe lekker door slapen. Toch besluit ik het gordijntje met lelijke bloemetjes erop even opzij te schuiven. Het is bewolkt buiten, een lichte grijze kleur. Beter dan gisteren, toen het vooral heel donker grijs was en er flinke regenbuien vielen. Ik rekte me uit en dwong mezelf op te staan. In m’n onderbroek deed ik de deur open en liep het brede balkon op voor onze dorm. Ik keek uit over groene bomen, met daar achter de grijsblauwe zee, die er rustig bij lag. Ik wreef het slaap uit m’n ogen en zag dat Thomas z’n handdoek op het hout van het balkon had gelegd, hij lag nog effe te slapen. Ik besloot even een rondje te lopen over het gras. Oh wel eerst maar effe een korte broek aan doen. Ik rekte me nog even uit en stapte de stijle trap af. Het was nog erg stil buiten. Ik liep wat over het gras en plots schoot er van links naar rechts iets groots voor me langs. SHIT, ik sprong achter uit en probeerde te spotten wat het was.

Het bleek een grote hagendis te zijn, een leguaan denk ik!

Woww, ik was meteen klaar wakker. Het was bijna een meter lang. Ik rende terug naar m’n kamer, pakte m’n camera, schroefde m’n zoomlens erop en schoot een aantal mooie plaatsjes van dit prachtige beest!

Sep 9
Ik ben veilig in Jakarta aangekomen.

Op het mooie vliegveld van Soekarno nam ik een veilige BlueBird taxi naar m’n Yannie Guesthouse.

Daar kwam ik na een 3/4 uur rijden aan. Ik moest de chauffeur nog wel effe de tol voorschieten en de weg wijzen, maar het ging soepel. Het guesthouse is prima. Schoon, alles wat ik nodig heb. Alleen…amper andere backpackers. Eigenlijk niemand… Wel een paar gasten uit Sumatra. Dus nog geen reismaatjes.

Om een jetlag te voorkomen nam ik een koude douche, kleedde me om en ging op zoek naar een vertrouwbare plek om te eten in de buurt. Aan Yannie vroeg ik waar ik heen kon. Ja hier in de straat is overal goed en internet zit hier om de hoek. Oké, dat moet goed komen dacht ik. Dus ik loop ‘t guesthouse uit het donker in.
Mijn eerste indruk van Jakarta, overal mensen, overal rijden auto’s, busjes, scooters, tuktuks en je hoort overal getoeter. Ik liep een donkere zijstraat in, waarvan Yannie zei dat het veilig was en dat er internet is. Er liepen wat kinderen op bloote voeten in het rond en wat stelletjes, dus moest wel goed zijn. Ik vond het toch wel eng zo in m’n eentje en de enige blanke. Ik werd dan ook vreemd aangekeken door de vele mensen uit ‘t donkere straatje. Ik glimlachtte m’n tanden bloot en knikte vriendelijk. Na een stukje lopen geen internet… Ik liep het blok rond, maar geen internet gevonden. Dus dan maar ergens wat eten. Langs de weg zijn er overal stalletjes waar mensen achter doeken zitten om wat te eten. Terwijl het verkeer langs scheurt zitten ze daar op hun rijst en pittige stukken vlees te kouwen.

Ik moet er nog even niet aan denken en loop een netjes goed verlicht restaurant in. Vanuit griekenland weet ik nog altijd dat je daar goed kan eten, als d’r maar veel tl-balken zijn.
Voor 43.000 rupies at ik d’r m’n buikje vol. Ik mocht in de keuken aanwijzen wat ik wilde hebben. Kip, rijst, beef en wat groente met ERG pittige sauce. Ik wilde ook wel een biertje, maar dat hadden ze niet.

Ik werd door de vele Indonesiers vaak aangekeken, maar ik at lekker door en genoot van m’n Fanta Orange, dat geen Fanta Orange, maar een of ander iets was. Ik schreef m’n eerste verhaal in m’n reisdagboek en las nog even jullie leuke verhaaltjes!
Terug in het guesthouse keek ik nog even wat tv, en sprak wat met Yannie. Om half 11 gingen m’n ogen dicht, dus dook ik m’n bedje in.