Mrt 20

Cambodja heeft een onvergetelijke indruk op me gemaakt. Samen met Kim brachten we een kort bezoek aan dit prachtige gruwelijke land, maar in deze korte tijd heeft het een plek in m’n geheugen gekregen die het niet meer zal verlaten.
Nog maar zo kort geleden is er in dit land zoveel gebeurd, daar heb ik al over geschreven. Het is apart om nu al hier als toerist rond te lopen, nu ik er een week later rustig aan terug denk besef ik me wel hoe goed het is dat mensen er heen gaan. Elke dollar die je hier uitgeeft helpt bij het opbouwen van het land, daarnaast moeten we zien wat er gebeurd is. Bovendien heeft het land een enorm rijke historische geschiedenis, Kim en ik zagen prachtige tempels en lazen verhalen over het enorme rijk dat er toen was.
Op de vele tempels zagen we dat er ook in deze tijd al vele oorlogen op gruwelijke manieren werden uitgevochten. Ik vraag me dan ook af of de mens nu daadwerkelijk leert van z’n fouten op de lange termijn. Kijk terug in de geschiedenis en oorlogen komen en gaan.
Ik ben misschien een idealist, maar mijn idee is dat hoe meer mensen er reizen door deze prachtige wereld, hoe meer begrip en kennis er zal zijn van elkaars culturen en gebruiken. Door het begrijpen en respecteren van elkaars manieren van leven zal de kans op oorlog veel kleiner zijn.
Reizen opent je wereld in een manier die je je niet kan voorstellen door thuis op de bank naar de tv te kijken! Je kunt de mensen wel in hun houten hutjes zien zitten op tv, terwijl je slurpt aan je verse koppie Senseo koffie, zittend op je luxe bank, maar het geeft je niet het gevoel, de geuren en de indrukken als je er met je neus boven op staat. Reis! Ervaar! Geniet! Begrijp! Leer! Open je wereld!

Ik heb net Kim, m’n zus, naar het vliegveld gebracht, haar reis voor 3 weken zit erop. Ze heeft zelf ook een blog bijgehouden http://mekimmie.aroundtheglobe.nl. In korte tijd ging voor haar ook een nieuwe wereld open, ze was geschokt, geirriteerd en ontroerd. Zoveel indrukken in een korte tijd doen wat met je, het maakt je vooral vermoeid. Daarom gingen we na onze 3 dagen in de Mekong

Delta naar Phu Quoc Island

Read the rest of this entry »

Mrt 11

Het was nog vroeg in de ochtend, 7 uur, Kim en ik sprongen de tuk-tuk in. Kim Seng, onze Cambodjaanse tuk-tuk rijder, startte zijn motorbike en reed langzaam de stoffige weg op. De rit naar het prachtige gebied van Angkor Wat verliep als volgt: overal scheurde motorbikes langs en om ons heen. Af en toe werd er wat getoeterd in de trant van: “ik kom er aan, dus pas op.”, en door alle drukte op de weg en het vele zand kon ik een niesbui zo af en toe niet onderdrukken. :D
De ochtenden zijn eigenlijk het lekkerste, wanneer de zon nog niet ver boven de horizon is zal het zo’n 20 graden zijn. Staat de klok echter op half 9, zoiets, dan is het alweer goed warm. Geen wonder dat de vele tuk-tuk rijders in Cambodja in de middag op hun bankje liggen te slapen. Kim Seng bracht had ons zondag al rond gereden in het enorm grote gebied ten noorden van Siem Riep. Over een gebied van vele 10 tallen kilometers verspreid liggen overal prachtige tempels. Sommige in goede conditie, andere opgeslokt door de jungle, wat trouwens ook een geweldig gezicht is om te bekijken. Je hebt misschien wel het filmpje ge zien

dat in m’n vorige berichtje stond, dan heb je al een beetje een indruk gekregen. ;)
Twee dagen lang liep ik samen met m’n lieve zus rond tussen eeuwenoude tempels. De ene nog groter en mooier vormgegeven dan de ander!

Read the rest of this entry »

Mrt 7

Gisteren zouden we de ‘horror’ dag doen, zoals Kim het noemde. Echter door wat stoelgang problemen zoals m’n vader het dan weer zou zeggen besloten we maar effe een dagje rust te pakken. Sinds dat m’n zus zondag aangekomen is in Azië zijn we eigenlijk elke dag bezig geweest. De overgang van 5 graden naar 35 graden had toch wel effe z’n inslag, naast nog 6 uur tijdsverschil en totaal ander eten. We besloten uitgebreid te ontbijten. Ik nam een lekker Engelsontbijt, bacon, worstje, scrambeld eggs en toast. Kim hield het bij toast en jam, effe lekker veilig. ;) Voordat we ons eten kregen kwamen er verschillende mensen langs om te bedelen voor geld. Erg moeilijk om zoveel armoede te zien. We voelden ons er maar wat moeilijk bij. Na het ontbijt werd er een ouderwets ‘vier op een rij’-borspel neergezet. Erg leuk om weer te doen, uiteindelijk was de stand 7-7.

’s Middags keken we op onze relaxde kamer met airco een filmpie en toen het in de middag wat afkoelde liepen we 2 uurtjes door de stad. Read the rest of this entry »

Mrt 5

Na een heerlijke nacht slapen in m’n kamer met verkoelende airco was ik er helemaal klaar voor m’n zus op te halen vanaf het vliegveld. Ik genoot van het ontbijtje in het hotel, een lekker vers bacquette broodje, een van de goede dingen die de Fransen hebben achtergelaten na vele jaren kolonisatie. Hierna liep ik wat door de drukke straten van Ho Chi Minh CIty, af en toe opzij springend voor een van de honderduizenden motorbikes die hier rond rijden. In deze stad met 5,5 miljoen mensen gaat het vervoer niet zo snel. Om op tijd op het vliegveld te zijn nam ik om 10.00 een taxi. Een half uur later was ik 7 kilometer verder op en 80.000 dong armer, zo’n 3,70 euro. Nadat m’n zus d’r visum had gekregen en te horen had gekregen dat d’r tas pas vanavond aan zou komen konden we elkaar eindelijk een knuffel geven. We sprongen in een taxi en reden naar het centrum. Daar chillde we wat in het hotel, want Kim was doodmoe van de lange reis. ’s Avonds liepen we wat rond, spraken wat met Hans die ons wat reisadvies gaf, aten Vietnamees en dronken goedkope biertjes.

Read the rest of this entry »

Feb 28
Welkom in Vietnam
icon1 Sven | icon2 vietnam | icon4 02 28th, 2009| icon37 Comments »

Gisteravond ben ik om half 8 lokale tijd geland in Vietnam. Na klote laatste dag in Maleisië (later meer daarover), was ik bek af en doodmoe, dus wilde snel de stad in van Ho Chi Minh CIty om een lekkere slaapplaats te vinden. Nadat ik m’n visum geregeld had zodat ik 3 maanden in Vietnam kan blijven er er zo vaak als ik maar wil weer in en uit kan, sprong ik in een taxi en reed meteen het drukke leven van de grote stad in. Ik was te moe om de lokale bus te nemen, wat een stuk goedkoper zou zijn en deze taxirit was ook leuk. Nadat ik de jonge taxi chauffeur met z’n gebrekkige Engels had uitgelegd en laten zien waar ik heen wilde, scheurde hij Ho Chi Minh City door, luid toeterend voor de honderden motorbikes die langs ons heen reden. Geweldig om weer in een nieuw land te zijn met andere taal, nieuwe gebruiken, andere cultuur en ander geld. Op het vliegveld had ik effe 2.000.000 zogenaamde DONG uit de ATM getrokken. Dat moest rond de 100 US dollar zijn. Ik betaalde daarvan 1 miljoen aan de douane voor m’n visum, het andere miljoen moest genoeg zijn om een lekkere fijne slaapplek te vinden. Na zo’n 40 minuten rijden stopte de snelle chauffeur en begon het eerste gedoe om geld. Ik dacht we besloten hadden op de meter te rijden, hij dacht dat we een prijs van 150.000 dong hadden afgesproken. Onderhandelen gaat best lastig als je samen niet één dezelfde taal spreekt. Ik was te moe om verder af te dingen, dus gaf hem z’n geld, dat hij eigenlijk best verdiend had. Hij wees me het nauwe straatje aan waar ik in moest lopen, daar zouden dan vele guesthouses zijn waar ik zoeken voor een goede slaapplek.

Read the rest of this entry »

Feb 26

 

Perhentian Islands
Alweer 2 weken geleden kwam ik aan in Kuala Lumpur. Die weken zijn op de ene manier omgevlogen, maar ook heel langzaam gegaan. Op de Perhentian Islands heb ik me echt enorm vermaakt. Prachtig eiland, zeker een van de mooiste die ik gezien heb! Ik b en nu net weer terug van Pulau Pangkor, maar sjesus dat viel letterlijk

en figuurlijk in het water.

Het was er regenachtig en niet schoon, het strand was ook

niet erg relaxed.

Het enige wat ik het fotograferen waard vond was de zonsondergang, die zeker prachtig was! Klik op de foto rechts voor meer daarvan!

Pulau Pangkor

Morgen vlieg ik naar Ho Chin Minh City, zondag komt dan m’n zus en begint er weer een nieuw avontuur! Maleisie was super, ik zal hier niet meer terug komen deze trip. De volgende landen die nu voor de boeg staan zijn: Vietnam, Cambodja en Loas, daarna het noorden van Thailand in. Als alles goed gaat eindig ik m’n trip dan half mei in Bangkok.

Ik heb een filmpje upgeload dat gemaakt is van mij toen ik een van m’n mooiste duiken ooit deed bij Baracuda Point bij het eiland Sipadan, in Borneo! Ga maar effe kijken!

Feb 23

De zon was een half uurtje geleden al langzaam achter de horizon verdwenen, maar donker was het nog niet. De hemel had nog zo’n aparte blauw-grijzige gloed. Deze prachtige kleur werd gereflecteerd door de grote zee die voor me lag en een ligt briesje gaf het alles een beetje beetje mysterieus sfeertje. Ik stond met m’n voeten in het super fijne zachte zand te draaien. Kijkend naar dit prachtige schauwspel dacht ik na wat er het komende uur zou gaan gebeuren. We hadden net de briefing gedaan en ik wist wat er van me verwacht werd, maar nu ik hier zo in het zand stond voelde ik toch een aardige last op m’n schouders drukken. Ik stapte wat moeilijk aan boord van de boot die voor me in het water lag te dobberen. Samen met nog drie andere mensen zaten we in het zelfde schuitje. Niet wetende wat ik precies zou gaan mee maken had ik een raar gevoel over me. Een combinatie van spanning, enthousiasme, opwinding en een beetje angst. Terwijl de boot langzaam Coral bay achter me liet probeerde ik me wat te ontspannen. Plots gaf bootsman vol gas en schoten we met grote snelheid over het water. De wind wapperde in m’n gezicht en hielp me wat te ontspannen. Het enthousiasme nam even de overhand bij m’n gevoel en ik riep iets als: “JOEHOEE”, en zei: “Lets do it!”. Ik kreeg een korte glimlach toegeworpen en begreep dit niet de eerste keer was voor de drie andere mensen aan boord. Na 10 minuten varen werd het gewapper in m’n gezicht minder en dat betekende dat we in de buurt waren. Ja hoor, de boot stopte en het was tijd voor actie!
Read the rest of this entry »

Feb 13
Tot ziens Borneo
icon1 Sven | icon2 maleisie | icon4 02 13th, 2009| icon34 Comments »

Het is vandaag vrijdag de 13e realiseer ik me terwijl ik dit schrijf… Niet echt een handige dag om te vliegen misschien…. Gelukkig ben ik niet bijgelovig en weet ik dat er een prachtig engeltje op m’n schouder zit die me al mijn hele reis gelukt geeft. De laatste dagen in Borneo waren dan ook prachtig. In tegenstelling tot de regen die ik als welkomsgeschenk kreeg toen ik aankwam, was het nu zonneschijn de aarde deed broeien.


Na een paar dagen in Kuching te zijn geweest en een bezoek aan de orang-utans gebracht te hebben ging ik naar Bako NP.

Een prachtig nationaal park

ten noorden van Kuching. Hier bracht ik 3 dagen 2 nachten door in een prachtige omgeving gevuld met slangen, wilde zwijnen, longtail maqacue, proboscis monkeys (neusapen), silverleaf monkeys en verschillende soorten hagendissen en insecten. Ik besteedde m’n tijd aan het verkennen van het prachtige nationaal park. Er waren vele goed opgezette wandelroutes. Het zweet gutste van m’n voorhoofd af tijdens het wandelen en ik was dan ook blij dat ik voornamelijk in de schaduw van de jungle liep, maar het was heet.
Read the rest of this entry »

Feb 7

Deze keer maar besloten jullie niet te storen met nog meer lange spannende verhalen.

Daarom verblij ik jullie met m’n foto’s! ;) Kun je lekker effe kijken wat ik vandaag gezien heb! :)
Morgen ga ik naar Bako National Park, voor 2 nachten.

Na dit avontuur zal ik weer terug komen in Kuching om dan

weer te kijken wat ik verder nog wil doen. :p

Geniet van jullie weekend!

Dikke kus :)

Van Kuching + Semenggoh
Van Kuching + Semenggoh
Feb 6

De kleine regendruppeltjes vielen rustig naar beneden. De lucht was grijzig. Het was nog vroeg, maar absoluut niet koud. Er hing een vredige rust langs de beek die onder me door stroomde. Met m’n backpack op m’n rug en m’n kleinere rugzak op m’n buik liep ik achter mister Kebang aan over de stevige hangbrug. Mister Kebang, die mij en Cyrill (de aardige Zwister waar ik al een tijdje mee samen reiste) naar de longhouse had gebracht, was een vriendelijke goed Engels sprekende man. Hij had een goed doorvoed lichaam en had nette kleding aan, dit in tegenstelling tot de chief van de longhouse waar we zojuist kennis mee hadden gemaakt. Hij was magerder en had een verwassen shirt en broek aan. De chief sprak geen Engels en voor de eerste kennismaking was het dan ook handig dat mister Kebang erbij was.

Cyrill en ik gingen een dag en nacht doorbrengen in een Rumah Bundong, een longhouse in de jungle. Bereikbaar via een gravelweg die eindigde bij de ingang naar de longhouse. Via het residents office in Kapit waren we in contact gekomen met mister Kebang. Hij regelde wel vaker dat backpackers een nacht konden doorbrengen op Rumah Bundong. Vandaag waren Cyrill en ik de enige en het beloofde een geweldige ervaring te worden.
Read the rest of this entry »

« Previous Entries Next Entries »