Dieng Plateau & mobiel kwijt

Sjonge gisteren heb ik de hele dag gereisd. Ik zat in volle bussen tussen allemaal Indonesiërs. De hele dag geen blanke gezien, vaak ben ik echt de enige backpacker hier.
Helaas is tijdens de bus reis m’n mobiel gestolen of uit m’n rugtas gevallen… Stond ik daar op 2000 meter hoogte op het Dieng plateau. Ik voelde me echt klote!

Er was een aardige jongen, Tito, van het guesthouse die me hielp, maar het tegen houden van 20 bussen om te vragen of zij misschien m’n mobiel hadden hielp niets. Dat was echt even een downmoment!

Nu ben ik weer 1300 meter naar beneden gereisd en voel me weer stukken beter. Ik heb namelijk een 2e hands mooie nieuwe Nokia gekocht voor 25 euro. Ook een nieuwe simPati kaart (zoals dat hier heet).

Wil je me dus smsen of bellen: 0062-812 27 6549 47

Gelukkig had ik alle nummers nog op m’n NL simkaart staan en heb ik die over kunnen zetten naar m’n nieuwe mobiel. Oef, zo’n mobiel is toch fijn om het contact met NL te hebben wanneer ik daar behoefte aan heb.

Toch heb ik ook nog iets leuks beleefd op het Dieng plateau. Vanochtend om 4 uur liep ik namelijk met Tito, m’n gids de nacht in. We waren op weg naar een prachtig uitzichtpunt om de zon op te zien komen. De maan scheen half over het plateau. Overal op de bergen om me heen en in de valleien naar beneden worden aardappels en allerlei soorten groente verbouwd. Het is een hels karwei voor de boeren om hier te werken.

Alles gaat met de hand en er moet veel geklommen worden op de stijle hellingen. Er zijn honderden plateaus overal waar je kijkt tegen de bergen geplakt. Het is alsof er over de bergen een deken is gelegd. Een lapjesdeken en elk lapje heeft zijn eigen motief erop. Erg mooi.
Maar goed ik was dus aan het lopen in het donker. Tito is een malle jongen. Hij praat Engels, maar met zo’n verschrikkelijk accent dat er soms geen touw aan vast te knopen valt. Gelukkig hield hij ook af en toe zijn mond zodat ik kon genieten van de wandeling. Helaas spookte die  stomme mobiel steeds door m’n hoofd. Dat zou ik later snel regelen.

Bij het uitzichtspunt aangekomen kwam de zon precies op. Het was een wandeling geweest tussen de plateaus door en tot slot een stijle helling op. Het uitzicht was prachtig. De zon komt hier met een noodgang omhoog en ik schoot flink wat foto’s. In de verte zag ik verschillende vulkanen met hun spitsen punten de lucht in wijzen. in de valleien beneden lagen de wolken als een heerlijke deken te rusten. Ik genoot van het moment.
Daarna liepen we door naar een krater waar de warmte opgevangen wordt en gebruikt voor een energie centrale. Ongelovelijk dat dat bestaat in indonesië, want ze zijn hier niet zo professioneel heb ik het idee. Bij de krater, die me deed denken aan Nisiros, was er een heuveltje. We liepen ernaar toe en in de zon die al lekker scheen was duidelijk te zien hoe een enorme hoeveelheid water hier flink lag te koken. HIer moet je niet invallen, dacht ik, terwijl ik leunde op de afzetting gemaakt van bamboe. Ik leunde iets te enthousiast en het bleek dat de afzetting zo gammel als maar wat was. Oh, ik blijf wel gewoon op afstand staan.
De volgende stop was effe wat eten en drinken. Om de wandeling af te sluiten liepen we verder. Kwamen langs een verlaten paddestoelenfabriek en liepen een heuvel op. Boven was er weer een prachtig uitzicht op de vulkanen en heuvels. Als verrassing lag er een groen meer voor dat betoverend mooi was. Ik ging lekker zitten en keek naar dit mooie stukje natuur en vergat even m’n mobielprobleem. Ik schoot hier echt wat mooie foto’s, ook met m’n telelens. Nu was het weer tijd voor de wandeling, terug naar de homestay. We zigzagden door de plateaus naar Dieng. Met honger kwam ik daaraan. Samen met Tito blofte ik op de bank neer bij een restaurant bij het ‘hotel’ naar het guesthouse. Ik at me vol met nasi goreng en een pull warme thee.

Ja in een pull, rare jongens…

Na een warme douche en een tukje van een uur ging ik om 12 uur weer weg. Ik wilde hier niet langer blijven, het was zaak zo snel mogelijk weer een mobiel te hebben en in Wonosobo kan dat. Om 1 uur was ik beneden en liep ik in een 15 minuten naar een prachtige homestay. Ik had er van Annie al gehoord. Het is echt super luxe!! De man spreekt goed Engels, de perfecte plaats om effe m’n zaken te regelen.

Dat is nu dus allemaal geregeld. Morgen ga ik naar Yogjakarta. Daar omheen zijn vele mooie tempels te zien. Job en Roos en Dion en Sharon, als jullie nog tips hebben? Welkom hoor!!

Oh ja, voordat ik het vergeet. Jullie reacties zijn zo gezellig en fijn om te lezen!! Doet me goed, vooral nu ik effe wat down was.

  • Jonna tof dat je al m’n verhalen leest! Gaat het goed in groep 7?
  • Nabil, hoe is het met jouw? Vraag je nog steeds elke dag om wat lekkers bij meester Sander? Wees maar blij dat het kan hoor, want hier hebben veel kinderen geen geld voor snoepjes enzo.
  • Kim en Ruud. Tof jullie reactie, blij dat ik een saaie werkdag beetje kan opvrolijken. Ik pas op voor de apen.
  • Marc en Mariska. KOmen jullie naar Thailand???? Wanneer? Op Bali zijn meer backpackers hoor ik veel, dus moet goed komen.
  • Corrie! Volgens mij heb ik een fan!

    ;)

  • Wim (papa). ik denk niet dat die opblaaspop nog in m’n backpack past! hahaha. Ik Tallis zijn tips ter harte nemen hoe om te gaan met apen. Gewoon hard terug schreeuwen.
  • Tallis. SUper dat je vanuit Maleisie gewoon effe een berichtje stuurt. Ik had je nog gesmst, maar is helaas niet aangekomen denk ik. Veel plezier daar en zeg maar dat ik er ook aankom.
  • Marilyn: Artis…jeck! ;) Dit is dan toch leuker hoor. Ik blijf genieten. Doe ze de groeten en hou een plaatsje vrij voor volgend jaar.
  • Karlijn, tof dat je me zo blijft volgen joh! Gezellig! Hier was dus alweer m’n volgende blog! :p
  • KIm. Nou m’n mobiel is uiteindelijk dus toch gestolen…

4 Responses

  1. Saskia Says:

    Svennieee!

    Wat een spannende dingen maak je mee. Je kan alles ook zo goed beschrijven, ik zie het bijjjjna voor me! Kon ik het ook maar echt zien!

    Ik heb vorige week te horen gekregen dat ik voor mijn minor naar Belgie mag! Whoehoe 4 maanden lang Vlaamse Frieten, Belgische Wafels en pralines eten :D

    Kussiee van Sas!

  2. Tallis Says:

    No worries mate about your cellphone, it’s just material.

    Kerel wat onderneem je toch weer vette dingen. Wen maar aan de situatie waarin je de enige toerist lijkt. Azie is zo groot en als je buiten de toeristentrekpleisters treedt, dan ben je in een heel andere wereld. Misschien soms een beetje onwennig, maar vaak ee stuk specialer dan in de rij staan om een foto te maken van die wereldberoemde bezienswaardigheid. Ik heb trouwens de buitenlandse SIM ook ontdekt. Heb een uur met Nederland gebeld voor drie euro (met mijn eigen mobiel).

    Enjoy!!

    Knuffel vanaf Langkawi (super chill hier met leuke mensen uit allerlei landen)

  3. Corrie Says:

    Sven, pas je goed op jezelf,
    dat hoef ik natuurlijk niet te zeggen. Maar Indonesie is wel even wat anders dan Australie.
    Ik geniet nog steeds van wat je allemaal meemaakt, Maar je weet het nu! stenen bij de hand v/d apen. Gr.fan Corrie

  4. Karin Says:

    Hoi Sven,

    Leuk je verhalen te lezen. Ben benieuwd naar je foto’s. Zelf ben ik druk aan het verbouwen in huis en als ik je verhalen lees denk ik: En ik maar werken en dan in het al te korte weekend klussen en dan gaat de week weer van voor naar achter beginnen..
    Geniet ze, liefs Karin

Leave a Comment

Please note: Comment moderation is enabled and may delay your comment. There is no need to resubmit your comment.